Çocuğum Okula Gitmek İstemiyor Diyenler Buraya!

 

Çocuğunuz Okula Gitmek İstemiyorsa

Çocuğunuz aniden evde kalmak için yalvarırsa, gerçekte neler düşündüğünü öğrenmenin birkaç yolu var.

Kış tatilinden sonra okula dönmek istemeyen huysuz çocuklarla uğraşmak zorunda kaldınız mı?

Bazı okul isteksizliği normal olsa da, okula dönüş mücadeleleri tamamen yeni bir boyuta ulaşan ebeveynler için bir düşünce bırakın. Çocuklarının okula gitme isteksizliği, okul reddi adı verilen daha önemli bir psikolojik soruna dönüşmüştür.

Çocukların yaklaşık %1-2'si okul reddi yaşar: okula gitme ve uzun süre devamsızlık yapma ihtimalinden ciddi şekilde sıkıntı duyabilirsiniz.

Okuldan kaçmanın aksine, okul reddi teşhisi konan gençler başka davranışsal kaygılar yaşamazlar: ebeveynleri nerede olduklarını bilirler; okula gitmeleri için ebeveynlerinin tüm çabalarına rağmen evde kalırlar.

Okul reddi, genellikle, hastalık veya tatil nedeniyle bir süre okula devamsızlıktan veya yeni bir okula başlama veya ilkokuldan liseye geçiş gibi büyük bir değişiklikten sonra ortaya çıkar.

“Çocuğum okula gitmek istemiyor” diyorsanız Okul reddi için hiçbir faktör veya kişi suçlanamaz; Çocuğu (başarısızlık korkusu gibi), ailesini (aşırı korumacı ebeveynlik veya hastalık gibi), okulu (zorbalık gibi) ve sosyal zorlukları (başarılı olma baskısı gibi) içeren çoklu risk faktörlerinin karmaşık etkileşiminden kaynaklanır . akademik olarak).

Çocuğum okula gitmiyor Ne yapabilirim ?

Okul reddini tedavi etmeye yönelik müdahaleler, rahat olmayı teşvik etmek, endişeli düşüncelere meydan okumak ve korkuya kademeli olarak maruz kalmayı desteklemek için bilişsel davranışçı terapiyi (CBT) desteklemektedir. Müdahaleler, optimal destek stratejilerini ve okul irtibatlarını tartışmak için ebeveyn terapisini de içerir.

Okul reddine yönelik stratejiler her yaştan çocuğa göre uyarlanabilir. Shutterstock.com'dan

Müdahalenin amacı, okula devamı arttırırken sıkıntı veya rahatsızlıkla başa çıkma becerileri sağlamaktır. Araştırmalar, profesyonel destekle okula devamın iyileştirilebileceğini, ancak kaygının bir süre devam edebileceğini gösteriyor.

Çocuğum okula gitmeyi reddediyor diyorsanız veya bu durumda başka bir ebeveyni veya çocuğu destekliyorsanız, şu şekilde yanıt verebilirsiniz:

1. Yardım isteyin

Okullar ve veliler, harekete geçmeden önce genellikle sorunun derinlemesine yerleşmesini bekler.

Ne yazık ki, kaçırılan her gün, akademik başarı üzerinde bir etkiye sahiptir ve devamsızlık, daha yüksek okulu bırakma oranları, duygusal ve davranışsal zorluklar ve zayıf sosyal uyum ile ilişkilidir .

Bu sonuçları en aza indirmek için erken hareket etmeli, destek ağınızı harekete geçirmeli ve gerekirse profesyonel yardım almalısınız.

2. Olası tetikleyicileri düşünün

İkinizin de sakin olduğu bir zamanda (okul sabahları değil), çocuğunuzdan okula gitmenin temel zorluklarını tanımlamasını isteyin. Birlikte, bu sorunları çözebilir veya bunları yönetmek için bir plan geliştirebilirsiniz.

Daha küçük çocuklar veya duygularını ifade etmekte güçlük çekenler için gözlemle-doğrula-yönlendir modelini kullanmanız gerekebilir:

Şunu gözlemleyin: “Sabahları üzgün ve endişeli göründüğünüzü ve sık sık evde kalmak istediğinizi fark ettim.”

Doğrulayın: "Hepimiz bazen üzgün ve endişeli hissediyoruz ve bu rahatsız edici olabilir."

Yönlendirme: “Okula gitmek çok önemlidir. Oraya gitmenize yardımcı olmak için yapabileceğimiz bazı şeyler nelerdir?”

3. Nazik ama sağlam bir yaklaşım benimseyin

Çocuğunuz üzücü bir şey yaşadığı için nezaket göstermek önemlidir. Nezaket, endişeleri hakkında konuştuklarında dinleyerek, bir anlık fiziksel sevgi sunarak veya hayal kırıklığı karşısında sakin kalarak iletilebilir.

Çocuğunuzun okula gitme konusundaki endişelerini dinlemek önemlidir. Shutterstock.com'dan

Çocukları korkularıyla yüzleşmeye teşvik etmenin de bir nezaketi vardır; bu güven ve özerkliği teşvik eder.

Tersine, kaygı tetikleyicilerinden kaçınmak uzun vadede kaygıyı artırır.

Nazik olun, ancak okul reddini gidermek için çocuğunuzla birlikte çalışma kararlılığınızda kararlı olun. Bu duruş, aşağıdaki gibi yorumlara yansıyabilir:

Okula gitmenin zor olduğunu anlıyorum. Endişelerinizi birlikte çözebiliriz. Ama katılman gerekiyor, çünkü okulda geçen her gün önemlidir.

4. Açık ve tutarlı mesajlar verin

Araştırma ve klinik tecrübeleri, ebeveynlerin okula devam konusunda nasıl iletişim kurduklarında ince ama kritik farklılıklar olduğunu gösteriyor. Bu senaryoyu düşünün:

Çocuğunuzu sabah 8:15'te okul için uyandırıyorsunuz ve daha fazla uyuması gerektiği endişesiyle sabah 8:45'te evden çıkmanız gerekiyor. Yatağa oturup "bugün nasıl hissediyorsun?" diye soruyorsun. Çocuğunuz sıkıntılı hale gelir ve okula gitmediğini söyler. Endişeyle, “yapabilseydin gerçekten iyi olurdu” notunu veriyorsun. Çocuğunuz reddediyor. Dışarı çıkmadan önce endişeli ve üzgün hissetmeye başlıyorsunuz ve onlara “bunu yapamazsınız” diyorsunuz.

Çocuğun hazırlanmasına az bir zaman kalmıştır ve ebeveyn açıkça destekleyici ve endişeliyken, okula devam konusundaki sözlü mesajlar belirsizdir ve ebeveyn odayı sıkıntı içinde terk eder.

Daha yararlı bir yaklaşım şunları içerir:

• Çocuğu her gün aynı saatte okula hazırlamak için yeterli zaman olacak şekilde uyandırmak
• “okula gitme zamanı” ve “Biliyorum gitmek istemiyorsun ama evde kalmana izin veremeyiz” gibi okula devam konusunda net mesajlar vermek
• Çocuk sıkıntılı hale gelirse sabaha kademeli bir yaklaşım getirmeyi teşvik edin: “önce kahvaltıya odaklanalım”, “okul çantanızı sıralayalım” vb.

5. Okula ara verdiğiniz günlerde net rutinler belirleyin

İyi niyetli ebeveynler, genellikle çocuklarının okula devamını teşvik etme çabalarının, evde kalmaya yönelik olumlu pekiştirmeler tarafından engellendiğini göreceklerdir: uyuyabilme ve günü dinlenerek, TV izleyerek ve video oyunları oynayarak ya da bir başkasından daha fazla bireysel ilgi görerek geçirme yeteneği. ebeveyn.